نگاهی شرر بار
چشمانی فریبنده
خنده ای مستانه
بازوانی پر حرارت

همه در توست... جانا آیا شود تا باری دیگر با چشمان فریبنده ات نگاهی بر این بینوا کنی و با خنده ای مستانه، مرا مهمان بازوان پر حرارتت سازی؟

زبانم را فرسای وصف کامل بازوانانت نیست
"محل صدور آرام" وصفیست که گر به آن بخوانمش شاید جفا نباشد